Μαθηματικά για ζόμπι: Έχουμε ελπίδες απέναντί τους ?

Ας υποθέσουμε ότι μία από τις αναρίθμητες θεωρίες επιστημονικής φαντασίας για ζόμπι γίνεται πραγματικότητα και οι νεκροί σηκώνονται και περπατάνε ανάμεσα στους ζωντανούς. Πόσες ελπίδες επιβίωσης λέτε να έχει η ανθρωπότητα; Όχι πάρα πολλές, σύμφωνα με την εξίσωση: (βN)(S/N)Z = βSZ.



Ο Αυστραλοκαναδός μαθηματικός του πανεπιστημίου της Οτάβα Robert Smith? – το επώνυμό του γράφεται, όντως, με ένα αγγλικό ερωτηματικό στο τέλος, για να μην είναι “αόρατος στο Google”, όπως λέει ο ίδιος – έχει καταλήξει, από το 2009, σε μία μαθηματική εξίσωση που υπολογίζει τον ρυθμό με τον οποίο οι άνθρωποι θα μολύνονται από τους νεκροζώντανους, στην περίπτωση μίας αποκάλυψης των ζόμπι.

Τα μαθηματικά μοντέλα για ζόμπι του Robert Smith? και των μαθητών του θα δημοσιευτούν, το 2014, μαζί με εκείνα άλλων ερευνητών, τους οποίους έχει εμπνεύσει να ασχοληθούν με το θέμα, σε βιβλίο με τίτλο “Μαθηματική μοντελοποίηση των ζόμπι”, σύμφωνα με το livescience.

Το γεγονός φαίνεται παράξενο, αλλά η εξίσωση του Smith? μπορεί να διαδραματίσει εξέχοντα ρόλο στην επιδημιολογία, χρησιμοποιούμενη για τη μοντελοποίηση του τρόπου ξεσπάσματος και εξάπλωσης των ασθενειών στο σύγχρονο κόσμο. Αν και έχει διαμορφωθεί, φυσικά, βασιζόμενη πάνω σε απολύτως θεωρητικά γεγονότα και με μία ευχάριστη νότα, αποδεικνύει γιατί τα ζόμπι είναι οι ιοί του “κόσμου των τεράτων”.

Η ομοιότητα των ζωντανών νεκρών με τους ιούς, τους κάνει ιδανικά υποκείμενα για θεωρητική επιδημιολογική ανάλυση. Η ιδέα του Smith? μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να τραβήξει τα βλέμματα του κοινού πάνω στη διερεύνηση επιστημονικών αρχών, ενώ ταυτόχρονα γίνεται σοβαρή μελέτη, υποστηρίζει ο ίδιος, ο οποίος έχει δουλέψει και στη μοντελοποίηση της μετάδοσης του HIV, της μαλάριας και του ιού του Δυτικού Νείλου.

Πίσω στο θέμα μας, όμως. 

Στην εξίσωση (βN)(S/N)Z = βSZ, το Ν συμβολίζει το συνολικό πληθυσμό, το S τον αριθμό των ευπαθών ατόμων, το Ζ τα ζόμπι και το β την πιθανότητα μετάδοσης της κατάστασης. 

Με λίγα λόγια, σε μία αποκάλυψη ζόμπι, το μοντέλο του Αυστραλοκαναδού μαθηματικού δείχνει ότι η μόλυνση από τους ζωντανούς νεκρούς θα εξαπλωθεί γρήγορα.

Δείχνει, επίσης, ότι τα ζόμπι θα κυριαρχήσουν, τελικά, στον κόσμο, αφού δεν υπάρχει πιθανότητα για μία “σταθερή κατάσταση ισορροπίας”, στην οποία οι άνθρωποι να μπορούν να συνυπάρξουν με τους απέθαντους, ούτε για εξάλειψη της νόσου. Ο Smith? πιστεύει ότι μόνο συχνές και συντονισμένες επιθέσεις εναντίον των πρώτων ζωντανών νεκρών μπορούν να σώσουν την ανθρώπινη φυλή, στην περίπτωση μίας αποκάλυψης των ζόμπι.

Η ανάλυση των ζόμπι δεν είναι τόσο απλή όσο η παραδοσιακή μοντελοποίηση ασθενειών, σύμφωνα με τον Smith?, αφού στις διάφορες θεωρίες, οι νεκροί ανασταίνονται σαν ζόμπι και οι άνθρωποι προσπαθούν να σκοτώσουν τους μολυσμένους. Δύο μεταβλητές που, βεβαίως, δεν συναντούν οι επιστήμονες που μελετούν άλλες μεταδοτικές ασθένειες, που έχουν να κάνουν μόνο με ένα μη γραμμικό στοιχείο: την ίδια τη μετάδοση.

Η ύπαρξη περισσότερων καθιστά τα μαθηματικά πάνω στα ζόμπι εξαιρετικά ευαίσθητα σε μικρές αλλαγές στις παραμέτρους τους. Και η σημαντικότερη παράμετρος είναι η μολυσματικότητα της “νόσου ζόμπι”. Αν δεχτούμε ως δεδομένο τις ταινίες, ο ιός εξαπλώνεται πολύ γρήγορα. Στο World War Z, για παράδειγμα, αρκούν λίγα δευτερόλεπτα για να μεταμορφωθεί όποιος μολυνθεί σε ζόμπι, ενώ οι περισσότερες λοιμώξεις χρειάζονται μέρες, μήνες ή και χρόνια για να εκδηλωθούν.

Αυτή η υψηλή μολυσματικότητα κάνει την επιδημία των ζόμπι ασταμάτητη, σύμφωνα με το μοντέλο του Smith?. “Χρειάζεται μόλις ένα ζόμπι για να μολυνθεί μία ολόκληρη πόλη και ούτε η καραντίνα, ούτε μια πιο αργή εξέλιξη της νόσου μπορεί να σταματήσει μια αποκάλυψη ζόμπι – μόνο να την καθυστερήσει”, σημειώνει χαρακτηριστικά ο μαθηματικός του πανεπιστημίου της Οτάβα.

Η εφαρμογή μαθηματικών τεχνικών σε ένα θέμα που έχει απασχολήσει έντονα την ποπ κουλτούρα, τα τελευταία χρόνια, δεν προσφέρει απλά διασκέδαση στον Smith?, αλλά εξυπηρετεί και ένα εκπαιδευτικό σκοπό. Κατά τα λεγόμενά του, σημαντικός αριθμός κολεγίων και σχολείων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης χρησιμοποιούν τη μελέτη του, ως ένα πρώτο τρόπο γνωριμίας των μαθητών και των φοιτητών με τα μαθηματικά μοντέλα.

Μάλιστα, τα μαθηματικά του μοντέλα πάνω στα ζόμπι έχουν ήδη βοηθήσει στην ανάπτυξη ενός μοντέλου για μία πραγματική ασθένεια, του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV).


news.pathfinder.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

ShareThis