O εγωισμός θα εξαφανιστεί από τη λίστα με τα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης προσωπικότητας, σύμφωνα με μελέτη του πανεπιστημίου Michigan State. Οι επιστήμονες λένε ότι η εξέλιξη ευνοεί τη συνεργασία και πως, αν και ο εγωισμός οδηγεί, βραχυπρόθεσμα, στην επιτυχία, δεν μπορεί να επικρατήσει.
Εξελικτικοί βιολόγοι στο πανεπιστήμιο Michigan State χρησιμοποίησαν πανίσχυρους υπολογιστές, για να “τρέξουν” εκατοντάδες χιλιάδες σενάρια ενός παιχνιδιού, με βάση τη θεωρία του “διλήμματος του φυλακισμένου” και να διαπιστώσουν αν στο τέλος κέρδιζε η τακτική εγωισμού ή ανιδιοτέλειας.
Τα συμπεράσματά τους, που δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications, έρχονται σε σύγκρουση με την ευρέως διαδεδομένη θεωρία της “Μηδενικής Ορίζουσας”, που υποστηρίζει ότι ο εγωισμός είναι εκείνος που εξασφαλίζει τη συνέχιση της εξελικτικής πορείας.
Επικεφαλής της μελέτης ήταν ο Christoph Adami, καθηγητής μικροβιολογίας και μοριακής γενετικής. “Βρήκαμε ότι η εξέλιξη θα σας τιμωρήσει αν είστε εγωιστές. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα και απέναντι σε συγκεκριμένους αντιπάλους, οι εγωιστικοί οργανισμοί μπορεί να επικρατήσουν. Αλλά ο εγωισμός δεν είναι βιώσιμος εξελικτικά”, δήλωσε.
Ο Adami εξήγησε ότι αν και υπάρχουν πολλές στρατηγικές και τρόποι “νίκης”, στην εξέλιξη, είναι σημαντικό να είμαστε σε θέση να επικοινωνούμε και να συνεργαζόμαστε προκειμένου να φτάσουμε στην κορυφή. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα παιχνίδι με βάση το “δίλημμα του φυλακισμένου”, για να μελετήσουν τη σημασία και την εφαρμογή της συνεργασίας, σε συνθήκες ανταγωνισμού για περιορισμένους πόρους.
Σε αυτό, δύο παίκτες συλλαμβάνονται και η αστυνομία προτείνει στον καθένα μία συμφωνία. Όποιος δώσει επιβαρυντικά στοιχεία για τον άλλο, είναι ελεύθερος ενώ ο αντίπαλος καταλήγει για 6 μήνες στη φυλακή. Αν δεχτούν και οι δύο συλληφθέντες την προσφορά, καταλήγουν πίσω από τα σίδερα, για 3 μήνες ο καθένας. Αν δεν μιλήσει κανείς, η ποινή τους θα αντιστοιχεί σε φυλάκιση ενός μήνα.
Αν δινόταν στους “κρατούμενους” η ευκαιρία να μιλήσουν, μπορούσαν να θεμελιώσουν εμπιστοσύνη και συνήθως, ήταν πιο πιθανό να συνεργαστούν και να επιλέξουν την οδό της σιωπής. Αλλά, αν δεν τους επιτρεπόταν η επικοινωνία, η πιο δημοφιλής στρατηγική ήταν η προδοσία του συγκρατούμενου, προς αποφυγήν της ποινής.
Αλλά ο εγωιστικός τρόπος “νίκης” λειτουργούσε μόνο όταν ο συλληφθείς που τον επέλεγε γνώριζε ποιος ήταν ο αντίπαλος για να εκμεταλλευτεί τις αδυναμίες του. Και όταν οι εγωιστές απέκλεισαν τους συνεργάσιμους παίκτες, έπρεπε να αλλάξουν την εγωιστική τους τακτική, αν ήθελαν να επικρατήσουν των ομοϊδεατών τους.
Άρα, η ικανότητα συνεργασίας μέσω της επικοινωνίας είναι βασική προϋπόθεση, ώστε η στρατηγική ενός ατόμου να το οδηγήσει, μακροπρόθεσμα, στην επιτυχία, σύμφωνα με τον καθηγητή Adami. Δηλώνει, μάλιστα, αποφασισμένος να ελέγξει τα ευρήματά του και πάνω σε κύτταρα ζυμομυκήτων.
Οι επιστήμονες του πανεπιστημίου Michigan State πιστεύουν ότι οι ίδιες βασικές αρχές ισχύουν σε όλους τους οργανισμούς – από τους μονοκύτταρους μέχρι τους ανθρώπινους – και είναι ορατές στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι φτιάχνουν οικογένειες, φυλές και έθνη.
news.pathfinder.gr
Εξελικτικοί βιολόγοι στο πανεπιστήμιο Michigan State χρησιμοποίησαν πανίσχυρους υπολογιστές, για να “τρέξουν” εκατοντάδες χιλιάδες σενάρια ενός παιχνιδιού, με βάση τη θεωρία του “διλήμματος του φυλακισμένου” και να διαπιστώσουν αν στο τέλος κέρδιζε η τακτική εγωισμού ή ανιδιοτέλειας.
Τα συμπεράσματά τους, που δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications, έρχονται σε σύγκρουση με την ευρέως διαδεδομένη θεωρία της “Μηδενικής Ορίζουσας”, που υποστηρίζει ότι ο εγωισμός είναι εκείνος που εξασφαλίζει τη συνέχιση της εξελικτικής πορείας.
Επικεφαλής της μελέτης ήταν ο Christoph Adami, καθηγητής μικροβιολογίας και μοριακής γενετικής. “Βρήκαμε ότι η εξέλιξη θα σας τιμωρήσει αν είστε εγωιστές. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα και απέναντι σε συγκεκριμένους αντιπάλους, οι εγωιστικοί οργανισμοί μπορεί να επικρατήσουν. Αλλά ο εγωισμός δεν είναι βιώσιμος εξελικτικά”, δήλωσε.
Ο Adami εξήγησε ότι αν και υπάρχουν πολλές στρατηγικές και τρόποι “νίκης”, στην εξέλιξη, είναι σημαντικό να είμαστε σε θέση να επικοινωνούμε και να συνεργαζόμαστε προκειμένου να φτάσουμε στην κορυφή. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα παιχνίδι με βάση το “δίλημμα του φυλακισμένου”, για να μελετήσουν τη σημασία και την εφαρμογή της συνεργασίας, σε συνθήκες ανταγωνισμού για περιορισμένους πόρους.
Σε αυτό, δύο παίκτες συλλαμβάνονται και η αστυνομία προτείνει στον καθένα μία συμφωνία. Όποιος δώσει επιβαρυντικά στοιχεία για τον άλλο, είναι ελεύθερος ενώ ο αντίπαλος καταλήγει για 6 μήνες στη φυλακή. Αν δεχτούν και οι δύο συλληφθέντες την προσφορά, καταλήγουν πίσω από τα σίδερα, για 3 μήνες ο καθένας. Αν δεν μιλήσει κανείς, η ποινή τους θα αντιστοιχεί σε φυλάκιση ενός μήνα.Αν δινόταν στους “κρατούμενους” η ευκαιρία να μιλήσουν, μπορούσαν να θεμελιώσουν εμπιστοσύνη και συνήθως, ήταν πιο πιθανό να συνεργαστούν και να επιλέξουν την οδό της σιωπής. Αλλά, αν δεν τους επιτρεπόταν η επικοινωνία, η πιο δημοφιλής στρατηγική ήταν η προδοσία του συγκρατούμενου, προς αποφυγήν της ποινής.
Αλλά ο εγωιστικός τρόπος “νίκης” λειτουργούσε μόνο όταν ο συλληφθείς που τον επέλεγε γνώριζε ποιος ήταν ο αντίπαλος για να εκμεταλλευτεί τις αδυναμίες του. Και όταν οι εγωιστές απέκλεισαν τους συνεργάσιμους παίκτες, έπρεπε να αλλάξουν την εγωιστική τους τακτική, αν ήθελαν να επικρατήσουν των ομοϊδεατών τους.
Άρα, η ικανότητα συνεργασίας μέσω της επικοινωνίας είναι βασική προϋπόθεση, ώστε η στρατηγική ενός ατόμου να το οδηγήσει, μακροπρόθεσμα, στην επιτυχία, σύμφωνα με τον καθηγητή Adami. Δηλώνει, μάλιστα, αποφασισμένος να ελέγξει τα ευρήματά του και πάνω σε κύτταρα ζυμομυκήτων.
Οι επιστήμονες του πανεπιστημίου Michigan State πιστεύουν ότι οι ίδιες βασικές αρχές ισχύουν σε όλους τους οργανισμούς – από τους μονοκύτταρους μέχρι τους ανθρώπινους – και είναι ορατές στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι φτιάχνουν οικογένειες, φυλές και έθνη.
news.pathfinder.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου